Som gir og handler fordi dei vil og kan og har lyst...kom på jobb og fant i skapet mitt, hyggeligste omtenksomme gaven...tårene trillet, makan...heimelaga og varmende med nydelige detaljer...
Umiddelbart bekymret eg meg fordi eg føler wg aldri klarer å takke nok, eg blir så overvelda og vil gi noke tilbake...eg tenker på arbeidet, tanken...og det er overveldende av snillhet..Takk!!
Eg besøkte botnen at frysen i dag...og fant...og ser har det ligget siden slutten av 2011...skummelt...
Skal ikkje brukes..men håper det er eit godt tegn på at ungene har fått drt dei trengte:)
Jada..pedagogisk uansvarlig sikkert...men med en sånn flott kalender så er det en gave i seg sjølv:) Emma sofie har fått sin egen, akkurat som Sebastian..og vesle krapylet får nok og...så får det vere alt med måte med innholdet:) Tante Janne er en kunstner, mamman min ville at alle barnebarna skulle få ha kvar sin og Janne tok ansvaret...tålmodig og flink! Eit minne, og en tradisjon...
Wooow!!! Er gøy når ungene får vere litt med på det som skjer, oppleve at mini er der, og spørsmåla e mange!!
Ser hårveksten har økt på magen...nice...
Fekk aldri badet i denne...aldri sei aldri..må slutte å sjå på bilde og tenke negativt...badedrakta e elastisk..
Litt sånn alien fakter fra minien.,ho prøver ut leiligheten..fra alle vinkler...viser rompa eller ryggen...vittig..men creeeeepy...
Begynte med friskt mot ..men syns det va meit enn nok å sjå på mannen jobbe...for en energiklump..eller e det berre meg som e en klump uten energi?
"Du mamma...kan eg ta den godteposen bort hit? "
"Njaaaaa.."
"Du ska få den igjen etterpå altså.."
"Når den er tom??"
"Jaaa.."
Måtte du fortsette å vere ærlig lille Emma Sofie:)
Fant enda en sti vi trur vi har gått på før..men som vi ikkje husker:) veret var ruskete som berre det og seb skuffa fordi han trudde han såg en rødrev..men så vakje det det...men bortsett fra det..spennende stier ved sjøen..vaiende tre og kakao ventende heime me minimarshmellow:)
Før graviditeten, da eg tenkte.."jaja så blir man ikkje gravid..det går fint..eg må ikkje, eg e heldig som har to..eg får finne på noke anna" ja for eg tenke alltid lange tanker...
Man blir jo skuffet når man "ikkje får det til", eg hadde følt på den følelsen om at en til, det hadde vert noke...men det skjedde jo ikkke sånn eg trudde...det er jo ikkje noke man bestemmer...
Eg følte likevel at..det går greitt..eg er takknemlig..eg er rik på den måten at eg har to...det kunne vert sånn at eg ikkje hadde noken...det var greitt...
Men da kom du lille pike...
Når eg var godt i gang i viderutdanning planlegging, klatrekurs og planene lagt for livet videre..hehe men det er plass til deg og..selvfølgelig...mine planer går ingen plass...trenger ikkje dei heller...
Men du fekk klatret en del du lille baby..før mor di registrerte at du va te..og klatring det er frihet på en låst måte...å bestige noke, fullføre..det grepet som glipper..men som du tar neste gang...spenningen..høgare høgare...
Dagen før du vart virkelig i haudet mitt...da hang eg og du der i en vegg på Lom...adrenalinet rusha..vi stod låst i en merkelig stilling på toppen, kneet var det som holdt oss der..eg fekk te ei rute eg ikkje trudde eg skulle klare:)
Såå...dagen etter...for det var ferien da vi gjor alt..raftingen..da tanken begynte å slå rot..eg satte meg i båten..eg klarte ikkje heilt tru det...og hadde gledet meg..er glad eg liker meg like godt under vann som over..for tankene gikk til deg..om du var der..om det eg gjor var rett..og om du var der så måtte eg gjere det rett...vi gikk under, steiner slo mot kroppen , elva var stor, under båten over...på siden..eg følte meg merkelig rolig...da vi hoppet fra brua ned i den buldrende elva...rolig...fordi..om du var der ...
Men eg merka jo..at eg fekk litt smaken på alt det eg gjor før eg begynte på alle dokke ungene, gamle Bente vart vekket til livet..ikkje misforstå..ingenting får blodet til å bruse som nyheten om eit barn...og opplevelsen og livet med eit barn..
Men i går..papsen din har tatt klatrekurs og..så vi tok en tur..og instruktørene sa det var greitt, og det var herlig...du protesterte ikkje, baby...kjekt når vi kan gjere ting i lag ..kanskje vil du like det og..
Storesysta og storebroren din e heilt apekatt..pappaen din og;)
Vi gjor det og det var godt...men eg gjwr det berre når det føles ok...er eg usikker så gjer eg det ikkje...
Mage på engelsk er eit stygt ord...det er lite pent rett og slett..hehe men mage..det lyder så kosete ut..mage mage mage maaage...eg elsker magen min no..ikkje heile tida men veldig mykje..deilige gravide babymage...
Ein liten hilsen fra Agnes i Kenya, ei lita jente på andre siden av jorden sender eit håndavtrykk til ei lita jente på hi sida av jorda...kalde nord mot varme sør. Det rører ved deg å bli kjent med eit barn slik, ungene syns det er interessant å vite korleis ho har det. Seb fikk med seg nyhetene om Ebolaviruset ,og lurte straks på om Agnes hadde det bra.
Eit håndavtrykk er eit livstegn, om enn heilt tilbake fra mai.
Seb e månebedotten.."e det lov mamma?"
Men ka skal man sei..det er faktisk peikefingeren til emma....
Man har det ikkje meir gøy enn man lager sjøl..mine beste leikekamerater er familien, og jakten på nye stier er like spennende for oss alle:) Det enkle er ofte det beste..og naturen i høstskrud utenfor døren og litt til...heldige vi er:) og selvfølgelig kakao når vi kjem heim..og is ...Oboy med is/is med oboy;) hehe
Joda kvar dag teller..man seier man ikkje teller med nr tre...joda nedover;) vi gleder oss litle aktive jente:)
Rosa!!!!
Seb jublet...også gikk det opp for han...enda ei syste..
Eg såg han grubla og følte meg inspirert fra krisehåndteringen... Han fekk ansvar for informasjonen og eit par viktige storebroroppgaver...og minnet han på at jenter liker ofte rosa..så det er Emma sitt rom ho pøbler på;)
Da var det egentlig greitt:)
Eg tenkte...3 jenter mwd mensen,kjoler,sminke og humørsvingninger...hjelpes...men mest av alt så gleder vi oss, det hadde vi gjort uansett:)
Ho e en aktiv liten sak, frisk som berre det...igår fekk papsen føle at ho rører på seg. Alt er meir virkelig:)
Lykkelig.no...
Igjen...koffor gjer vi ikkje det oftere...maaasse folk..men merka det knapt...så koselig var det!! Ungene strålte, mannen sa:" så det e ditte du meina me å ha en fridag sammen me familien"
"Ja..kjære...det va det eg mente, mr makkiræva"hehe
Mini sovna utslitt på vei heim, storingen rista ei brus heile veien heim..oooh heilage fryd, fornøgde unger.
Fornøgde foreldre:)
Nesten som en brannfakkel å uttale seg i det heile tatt, men man blir jo litt lei..blir man ikkje?
Eit fleirtal takka nei til OL, og det vil naturlig nok virke bittert, urettferdig, uforståelig for Ja-siden, ildsjelene og andre som har lagt år i planleggingen.
Vurderinger er tatt og avgjørelser er gjort.
Det burde vere forståelig for voksne.
Norge vil ikkje ha OL, verken i Oslo eller Tromsø.
Vi får til og med støtte fra andre land som forstår,og vi snakker ikkje samme språk engang..
No syns eg det går over i sutring, ting blir sagt som skiller Norge i fleire biter. Ein sørgjeperiode..det e lov..men sutring...man får ikkje viljen sin berre fordi man sutrer...ikkje her i huset...er vel streng og urimelig eg da.
Teorier om at det er vi mot dokke, uten oss på vestlandet så hadde dokke ikkje hatt noke, alle vil jo til oslo, 80%prosent av norge bur på østlandet, alle andre kan juble over egen by unntatt Oslo, alle hater Oslo.(tatt fra kommentarfelt)
Det henger ikkje på greip...Vi bur jo i samme land, er voksne og burde skjønne.
Mange ønsker berre at landets goder skal deles likt..som selvfølgelig ikkje går an..1mill i norfjord, er ikkje det samme som 1mill i Oslo..så når man skriker etter idrettsanlegg, så skriker noken etter midler til annet andre plasser...at det stod så dårlig til i Oslo har eg ikkje hørt noke om før no, og det er jo bra det kjem fram..men min logikk er at man først og fremst treng boliger..ikkje idrettsanlegg, skjønner at man kan ikkje gå skøyter kor som helst, men natur har man masse av. Boliger har eg hørt er mangelvare..ka skal man med idrettsanlegg når man ikkje kan bu noken plass? Og eg veit kor viktig sporten er, men studier viser at aktiviteten blandt unger stuper, fordi dei trener det tidspunktet treningen er...så er dei ferdig.Før måtte man organisere meir sjøl..får vel pes for å uttale meg slik og..det finst heilt sikkert en studie som viser det stikk motsatte...
Sannheten er at Oslo/østlandet hadde ikkje klart seg uten resten av Norge..og Resten av Norge hadde ikkje klart seg uten Oslo/østlandet...ingen er meir verdt enn andre berre fordi adressa er finere, eller meir eksotisk, eller naturskjønn..
I forhold til at Oslo innbyggere er kneblet fra å uttale seg patriotisk om Oslo så skjønner eg ikkje...
Mine besøk til Oslo ,som eg elsker å gjer for en weekend, har skapt spørsmålstegn rundt min verdi.
Eg møter spørsmål som: "hvorfor jobbe på eit lite sjukehus når man har Ullevål?"
"Ååh..men det har vi hatt lenge det, det er vanlig det, det trenger vi ikke.."
"Nynorsk...er ingen som snakker det lenger i norge."
Men i ein smeltedigel så har eg vel berre møtt den bermen som ikkje ser verdwn utenfor Oslo. Og her eg sitter så syns eg mesteparten av mediadekningen gjelder Østlandet,eller Oslo..eg veit det ikkje er det samme...
Vi ser på Tv alle tilstelningene som skjer i Oslo..store tilstelninger...naturlig nok siden flest mennesker bur der , det er hovedstaden og ein viktig del av Norge. Vm, fredsprisen..valg...kongeligettelleranna...fordi det er der det er...og det er stas..heilt ut til vestlandet..
For det er lett å forelske seg i Oslo, Oslo gir...og tar, kjærligheten kan gjere litt blind. Eg valgte å bu en annen plass, og bur gjerne iOslo..om eg må..men eg må ikkje...eg har det eg treng her og det passer meg flott.
Oslo er ikkje for meg...eg har funne min verdi en annen plass i Norge...Eg vil vere like mykje verdt fordiom...eg vil ikkje vere me på en vi mot dokke mentalitet...eg vil kunne seie at Nei-eg syns ikkje det skal vere OL i Oslo, uten å bli møtt me "unner du oss ikkje det? " "jo, om det er det dokke vil, men eg vil ikkje ha Ol i Norge!"
og eit Nei er eit Nei....Håper dokke får eit fokus på boligmangelen dokkas og at Oslo rustes opp der det trengs..og at man ser viktigheten av at resten av Norge også har behov. Når det er gjort..mange løsningsorienterte mennesker kan sammen løse problemet med manglende idrettsarenaer...vi vil fortsatt heie langs løypene om OL ender i kina eller ...fordi vi støtter vårt land, vi ville berre ikkje ha OL i Norge , vertfall fleirtallet ville ikkje. Ikkje no...
Erlend loe tar den heilt ut..med voldelige gribber,sinte løver, uforskamma gnuer, løgnerske elefanter,påståelig unge og drittleie foreldre...men den ender godt...gutten får vist at han har rett, og mamma og pappa viser at dei kan seie unnskyld...
Vel og merke skulle gutten krepert og blitt tatt av barnevernet for lenge siden...falle ned fra fjell og stikke av me en tankbil...
Eller er det mitt voksensyn som forstyrrer???
For guttungen ler seg skakk...rompe er tidenes mest gøyale ord...at gutten i boka blir kastet fleire 1000 meter ned fra eit fjell, gir Sebbis sug i magen..."tenk på det da, nesten som å fly.."
At gutten i boka kaller gribben for drittgribb, er priceless iflg Sebbis.
Sebastian viiil til Afrika..det må vere den beste plassen på jord....
Eg ser ikkje det rasistiske her...ka skal man kalle kvarandre? Høflige ting, gjerne ved navn og nummer...selvfølgelig..kanskje ikkje hottentott...
Dette var en koselig barnesang, til noken sa den var ondskapsfull...rasistisk...barn treng vel ikkje å bli skyld i noke sånt?
No var det en voksen som skreiv den...men agendaen var nok ikkje rasistisk..det er for utspekulert og søkt å sei...eller n..-ordet i pippi...var det ment rasistisk? Kanskje er det ikkje det man skal sei...
Men er det vi voksne,uansett farge som velger at dette skal vere rasistisk?
Å sette søkelys på barneprogram og sanger slik er vel berre å gjere vondt verre? Ungene bryr seg vel ikkje før vi voksne seie dei skal bry seg om det..(da tenker eg barnehage/barneskule).sånne meninger kommer fra oss voksne...endringene bør skje der...ikkje i uskyldige barnesanger...
Eg mååå ikkje synge hottentott eller andre liknende ord...
Vi er komt så langt at ord for å skildre kvarandre nødvendigvis ikkje burde vere støtende..alt med måte selvfølgelig..kan komme på eit par ord man generellt kanskje ikkje kaller kvarandre...Hore f.eks..
Mens i noken samfunn er skjøge, blekkause o.l artige vendiger for umulige kvinnfolk...kjerring...negativt lada? Ikkje der eg kjem fra...da er du grepa kvinnfolk.
Vi kan fortsette...hottentott...en person som bur i jungelen.?..eg veit ikkje noke om deg, eg forstår ikkje ka du seier, men hottentott klinger så fint til unike deg.
Eller ikkje...
Vi er ulike...er det galt? Burde vi peike fingre og framheve en sånn ulikhet negativt? Vi er jo unike sånn vi er...
Meeen ...selvfølgelig historiske negative ord...eg skjønner at det ikkje er ønskelig å bruke dette...det er en del av en historie..en historie som har endret seg...på tide vi og tenker annleis...? Eller...
Ka kaller andre oss, i andre land...bleikfiser, stiveskistaver...melis...kveitebolle...snømann, viking (eg plyndrer ikkje eller voldtar)...dei veit ikkje ka eg heite og ken eg e, ka kaller dei meg da i andre land? Når dei ser min ulikhet...
