Pink!!

Man må da kunne ha eit sprekt undikksett  uansett tilstand..rosa er min wohooo..
For tiden skulle eg egentlig ønske eg berre gikk naken...man er varm..så er man kald..det strammer..eller passer ikkje..eller så passer det eller så passer det plutselig ikkje likevel..
På jobb i forge veke så tok eg min uniform i str S som eg hadde hatt på jobb veka før..
Overdelen va fin den..men buksa.."WTF!?!!" tenkte eg...
Men der og da så tenkte eg.."det må gå..for mykje arbeid å få den av igjen.."
Det gikk jo fiiint..men lurte på om vektnålen hadde bestemt seg for en drastisk økning i innspurten...gikk på vekten engang eg likevel var innom legekollegaen me en beskjed og den viste det samme som forge veke..
"Hmmm"
Lang historie kort...noken hadde lagt en XS i S hylla..."hmmmf"
Men men...når man er preggis så kan man ikkje forvente å IKKJE legge på seg...så..Hei v du gå..eg koser meg me rosa og føler meg okay sånn eg er..

Veke34

Jepp..gettin bigger..pakket bag 2ganger allerede!!jepp i know...litt for ivrig til tider:)

Åh systa mi..

Jentungen syns det er kos når systa skubber og sparker..litt bli kjent tid..
"Babyen ska få leike me plastelinaen min.."
Hmmm..nei..

Klart eg kan!!

Jentungen skriver navnet sitt sjølv for første gang;)stoolt!!

Rimi!!!

Wow...har samlet gratis babykasser fra her og der...men Rimi sin pakke bugner av prøver og dill og stæsj...små gleder for en mum to be..sjølv om det e tredje mann..

Trudde eg va forberedt meeen finner stadig småting eg "mangler" ..hehe som kluuuter...alltid vert avhengig av det før så det måtte eg fornye..jepp 1000kr i kluter...sånn so skjer når man ikkje orker butikker...

Dårlig gjort??

Men lurer på når ho merker det krølltoppen vår;) no hatt den der 1t;)

Trøtt..

Du veit du er trøtt når du sitter og psyker deg opp til å reise deg på sengekanten en morning..du ser en fot stikke ut fra dyna og du lure på "hmmm ..ken e det sin?"
Og du e aleine i senga...

Som eit vingeslag..

Fra ein sommerfugl..
Går tiden avgårde...
Sitter og ser på deg Emma mor..
Du snakker og forteller om så mykje..du er morsom og shower..du er full av glede og lett og lese når ting er tungt.
Augene dine glitrer og du ler trillande..
Deler klemmer og kos som ein selvfølgelighet..
Du veks og er blitt lang...storesøster må du skjønne, seie du..
Håret ditt går egentlig til nedenfor skulderblada,men krøllene dine trekker håret opp...du sparer,seie du:)
Eg spør deg ka du vil ha på deg i bursdagsselskapet du ska i i dag, "ka syns du,mamma..hadde den svarte glitterkjolen vert fin? Også måå eg ha finesko.." seier du..
Som da vi skulle ordne julekjole til deg:" åååhkeeei..vi tar den..men da ska eg ha ei veske attåt.."
Du koser med lillesøsteren kvar dag, ho skal visst heite phoebe seie du..du stryker over vognen og snakker alvorlig om alt vi må huske på og alt vi skal gjere med babyen..
Du gir så mykje, jenta mi:) glad i deg:)

Vårtegn

Sola har hengt lavt og fulgt oss gjennom dei siste dagene, man veit det e januar, men tenker på vår ...og at snaaart kjem jentungen:)

Gutten min

Storebroren..av og til e du større enn meg og..Det har vert slitsomt i det siste , du har og vert trøtt og litt skulelei..og dagene er skikkelig kvardager..du liker å diskutere, akkurat som mor di..men av og til så går vi for langt vi to..du tøyer min tålmodighet..du veit det..men seier du veit ikkje koffor du gjer det..og eg pusher deg tilbake..eg veit koffor eg gjer det..eg vil og håper at kvar gang vi tar kampen skal det vere den siste...at det aldri vil skje igjen..men eg lærer jo ikkje..det vil skje 1000 ganger.og kampene vil endre seg..
Du ser på meg og seier"eg forstår mamma, eg føler meg litt dom no..vakje sånn eg ville det.."
Alt som koker innvendig fordamper i eit skyll av kaldevatn...
Du er stor og møter meg..eg er stolt av deg...du er aldri dom min venn..aldri..du er kjempe klok e du...
Vi har evnen til å snakke ut om vi har kranglet..håper vi tar det med videre..eg og du..
Kvar dag forteller du meg at eg e verdens beste mamma...her en dag tilføyde du med sånn bob bob bob handbevegelse "men av og te så e du litt sånn..."

Det lille ekstra..

Det fant du på Lysebu...eg hadde ikkje sagt noke om at eg va gravid når menyen kom, men der var det full kontroll..informasjon om maten eg fekk,og grundig tilberedning ,det beste for meg..maken til service og oppmerksomhet...matopplevelsen blei magisk, med ein eksplosjon av smaker og varer..
Når middagen var ferdig så gikk til og mes barmannen så langt at han først fant blikket mitt i flokken, før han kom ens ærend for å informere at han hadde selvfølgelig alkoholfrie alternativ til meg:)
Blikkontakten og samtalene og alt gjor at eg følte meg spesiell..
Og ilag med Coca Cola familien så blir dette alltid, spesiellt, varmt og koselig..ikkje minst underholdande med ein gjeng som gir så mykje av seg sjøl...
Coca cola har blitt styrt av Ignace, med sin Kristine ved sin side..eg jobber ikkje med han sjølv, men dei små øyeblikka man har møtt desse to herlige menneskene så ser eg alt eg tenker en leder skal vere...bestemt, viljesterk, men balansert folkelig og kompis, ein som skiller tydelig mellom sjef og kollega og venn..eit forbilde i respekt for andre, kona og den villt fremmede..for kem e eg? Eg e kona til ein kollega...dei kjenner meg ikkje..men har alltid tid og interesse til kvar enkelt en...det er rom og plass for alle sammen..man ser lidenskapen for jobben og kvarandre..tross tøff industri og forventninger...i år slutter dei i Cola..og eg kjem te å savne dei..merkelig at personer man ikkje er direkte knytta te skal likevel gi deg noke på noken få øyeblikk slik som dei har gjort...så har eg sagt det...:)

Lysebu

Ein plass eg ikkje visste om i Oslo..over Holmenkollen:) what a place..herregård med stor H.
Ein nasjonal gave til Danskene,kjend for det gode kjøkken,fulle vinkjeller og personell med god service...og alt dette stemmer ...og hittill har eg kun vert her i en time.
Rekesmørbrødet i seg sjøl står nok for rekemangel i resten av verden i 3år..smakeksplosjon som eg aldri har opplevd fra eit rekesmørbrød..
Med egen butterhandkrem på badet..nydelig utsikt..og ja eg såg den vinkjelleren..som eg ikkje får glede av men oj karamba...hever beina og gleder meg til kveldens middag..lurer på ka eg skal ha på som rommer den gode maten eg e sikker på vi får;)

Og der va den..

4G en dei sa eg skulle hatt ....

Nei så tjokk du har blitt!!

Neida berre litt lokalt ødem og litt te...
Når vennene til Seb og lillestoresøs i familien bemerker tørt at kledene er da virkelig for små..bør eg ta en realitetssjekk? Neeeeh....tar berre en lang singlet under..

Ka gjer man når orkanen kjem..

-Man ser på tv så mykje man kan før strømmen fer.
-får vekk alt laust rundt huset..det du ikkje ser/orker/gir opp/ønsker bli kvitt..lar du ligge
-Tar eit par ekstra runder..i tilfelle naboens ting kjem...åååh hadde eg meir som låg ute..jaja..rydde meir..
-vurdere å holde seg inne, og gle seg til mørket og alt man ikkje ser da..
-tenn lys..masse lys
-tenn i ovnen
-grill pølse og marshmellow i ovnen
-ikkje lag nachos inni ovnen...
-dusje økt i siste rest varmevatn
-vere glad mannen ikkje sitter på flyet fra oslo..og fryde seg over at han sitter på toget i mange timer...
Bli litt sur fordi han koser seg me øl..
-spa med ungene, ansiktmaske, neglelakk, hårdill
-lese bøker
-spekepølsehistorier på sengen
-legge seg me ungene,siden det ekje noke anna å gjere...
-stå opp en gang i timen og ta vaktrunde rundt huset..
-irritere seg over kalde seter på doen

Hehe ungene koste seg,takk for besøket Nina..kom aldri igjen..
Ungene jublet før søvnen tok dei:"vi har overlevd uten strøm!"
Må lære dei litt om gamledager..

Tradisjon

Juletrefesten på jobben, ungene veit nøyaktig ka det er..tradisjon:) kos, mat, "familie nr 2", "eg kjenne alle" -sa Emma
Ungene liker jobben til mamma, kan vi kan vi kan vi vere me?? Nissen, julesang, og alt det som koselig er og hører jula te..
Etter noken morgoner i tidsklemma der ungene er med på å avslutte nattevakten, besøk der kollegaene ser ungene mine, spør og viser interesse...så har det fått eit positivt eigar forhold til jobben...legevakten også..kjekt når ungene syns det er stas det du driv me:)
Han vakje store karen Sebastian da han sa han sku bli en sjukmann...sånn som mamma...berre mann...forvirrende med kvinnfolkdominerende yrker:)

Graviditetsfylla..

Ikkje på ordentlig..selvfølgelig...
Men når man våkner i tide til legesjekken, heldigvis.. Rasker i seg eit knekkebrød og hiv på seg noken komfortable kle og trur man har kontroll...
Når bildet egentlig er..eg har slumra 2 ganger, skylder på nattevakten i natt..men kommer egentlig akkurat...
Det ligg eit lag me knekkebrød smuler i skjerfet mitt og jakken er sprengt på midten sånn at magen stikker ut...og selvfølgelig oppdages dette etterpå...

Veke 30

Følelsen av at ventetiden er lang, magen veks og blaff av "shit, eg ska igjennom det igjen"..
Det kjem tankene..men forsvinner like raskt...
Denne gangen har vert så ulik alle andre ganger...haudet vil så mykje kroppen ikkje vil..samtidig som at kroppen egentlig er vand me at eg gjer det eg vil..også får eg svi etterpå...
Sånn er det vel no og..men eg er treigere, tyngre, slappere..så jobben med å fungere blir tyngre..
Folk spør om korleis eg har det..
Vel...here it goes...sånn er det:
Bekkenet held meg våken og smerter og knirker...men det er til å leve mwd og det funker jo..
Ryggen låser seg uten forvarsel, men ikkje heile tida..
Svimmelbyger som tvinger meg i kne, men eg besvimer ikkje..veit kor grensa går..
Kvalm og maten frister ikkke, lite smak..
Men eg spyr ikkje..og eg veit ka eg liker vanligvis så ingen problem med inntaket.
Sliten, søvnig, trøtt, verker i kroppen, ..men sånn har vel alle det...og ka betyr sliten?
Søve dårlig, har mareritt og er urolig, lett våken..sånn er det..og det er til å leve med og..
Tankekøyr..skulle vert i jobb, skulle ha gjort det og det, skulle ha burde ha måtta ha..skulle besøkt venner, skulle ryddet der og der, bære løfte flytte..skal berre skal berre...
Smerter i en mage som tynger, kynnere, frostrier av slitenhet..
Aldri god nok, aldri fornøgd med egen innsats...aldri er eit hardt ord og strengt tatt lett overdrevent..men følelsen av å ikkje duge gjer alt så dramatisk til tider..tårene er der men klarer å ikkje grine i utide..prøver å sjå og vere sterk og klare sjøl..eg e sterk og klarer sjøl..
Sånn er det jo ikkje kvar dag..har det egentlig supert eg...men alt som blir gjort har sin pris..men sitte i ro og vente har en enda større pris...
Og det går så opp og ned..alt..
Men ka seie man til folk når man så blir sjukmeldt...alt dette??
Har korta det ned til at det er tøft og eg e sliten..men ka seie det egentlig..at eg e lat og ikkje tåle noke?
Eg har satt familien først, så jobben og så meg denne gangen..det å klare alt vart vanskelig...
Gikk sjukmeldt 50% lenge...og folk kommenterte at eg jobbe vel ingenting eg da...men 50% av to jobber der ein går mest natt og tilsammen 90%..det er noke...men ka svarer man egentlig?
Når eg velger å ikkje stå på ski fordi beina er ikkje enig i avstander som kommer plutselig..og eg e meir te hjelp gående for resten av familien..kommentarene om at "koffor det, eg skia til eg va langt på vei..."
Ja..ka svarer man...eg klarer ikkje vere glad på dine vegne..eg skammer meg fordi eg ikkje gjer det...
Eller kommentarene.."eg jobba til siste slutt, sjølv om bekkenet og ryggen streika"
"Eg spydde og grein, men gikk på jobb"
"Du kan jo berre..."
-ka sei man.,ka skal man reagere..?
Eg stenger ute så masse av det her tullet..og gjer så godt eg kan...
Eg vil vere i jobb mest av alt, fordi det gir meg noke, mentalt og fysisk...
Kor mange ganger har eg grene pga sjukmeldingen? Hater ordet..hater å ikkje klare...eg kan så mykje og klarer enda meir enn det..men det blir så uviktig i desse tider med forventninger...
Men eg elsker babyjenta mi, eg føler ho seie meg noke..svarer meg.....og eg gleder meg over alt ho allerede gir meg...eg gleder meg til fødsel og..den skremmer meg ikkje..synd at det som skremmer meg mest er ka alle andre meina...