Alt teller..kvar en dag...
Magen vekser i takt...men fortsatt konstant trøtt i trynet...kronisk trur eg...pålimt..
Men gleder meg over økningen no..eller gruer meg til tyngden..men det føles riktig,og selvfølgelig ska man klare det heilt fint...en eneste lang treningsøkt...lika da...med en gulrot i enden...skorpissen holder stand..ingen hummer enda..for dei som skjønte det...
Ifølge boka er phoebemax en avocado no..
Get a grip...gleda meg til seminar me gode emner og gode kollegaer..og god mat.
Alt innfrir som forventet unntatt...her får eg aleinetid..på eit spahotell..eget rom..
Også strikker eg eit skjerf...
Tydeligvis er ikkje blodtrykket min beste venn for tiden...irriterende fenomen!!! Skal berre lage middag,henge opp kle,støvsuge... så har eg tid til blodtrykksfall...så sitte du der..eller ligger og venter på bedre tider...kanskje eg ska utnytte tiden med en power-nap og...
Eg e lei av sytingen min, lei av å vere trist og lei. Vere glad og lykkelig men tom...koffor føle eg ikkje dei rosa følelsene denne gangen? Dei som det står at man skulle føle..Eg er glad du lever lille phoebemax (ungene kaller deg det).
Men utover det er følelsene på avstand...gleda meg til en "mormor og dei 8ungene "- spøk til mamma...
I steden blei det en tårevåt :"det kjem en til.."
Hvorpå pappa lurte på om vi hadde dobbelt booka den helgen dei skulle komme på besøk....
Eg drømte om å vere aktiv, fullføre dansekurset eg hadde meldt meg på..jobbe...vere som før..med eit smil og nybakte boller kvar veke...alt på stell...
Gir opp...griner i dusjen..griner i bilen...griner hos legen...griner ...kjefter...griner fordi eg kjefter..orker ikkje...rosa e en dritt farge..den gjer meg kvalm..alt gjer meg kvalm..sytingen gjer meg kvalm.
Dagens oppgjer med meg sjøl...SKJERP DEG! Blå og grønn og lilla og alle dei andre fargene er fine og....og dagene mine kan vere i dei fargane dei vil:)
Min første kaffi uten lukket strupe...å gå fra glad i mat og smaker til at kroppen drar ned rullegardinen...en tur på butikken får deg til å grine, du vil berre ete uten å føle avsmak. Luksusproblem...I-landsproblem? Graviditetsproblem.. Men eg føler en liten glede når eg drikker kaffi i dag...eg fekk den inni munnen og ned uten hindring..og den smakte ikkje vondt..for meg er det eit tegn på bedre tider..blir ting lettere? Største driten er jo at sjølv om matinntaket er mindre så legge eg fort på meg...når det gjeld graviditet så er eg ingen slanker..Barnet først! Men gruer meg til 30kg...kroppen var akkurat begynt å funke igjen når nyheten slapp...på en do på Lom...som har verdens beste bollebaakeri:)
Vanskelig å håndtere alt som skjer denne gangen, vanskelig å glede seg...men eg veit det blir bedre...at kaffien gikk ned er eit tegn på det...:)
Manne min har en humor man berre må le av..etter at man tok an..mintype humor..på en vanlig dag.
Men i dag på Kiwien..da eg står der og syns magen tar altfor stor plass sjølv om man er usle 13 veker på vei...
I kassa:" du bente...skakje kjøpe den nye kondomen der,me ekstra glid?"
Damen bakerst i køen fekk da me seg...
Når mor ikkje har orket en drit på lenge og smilt nesten aldri..da er det gøy å gjere noke jentungen vil når man er på topp og glede seg over at ho e glad:) for da blir eg glad..
Guttungen har guttetid på fotball me pappaen...stas å få vise pappa ka han kan...
Når verda blir litt mørk,så føle eg meg heldig som har to sånne solskinn...to solskinn som kan stryke deg over kinnet og spørre "e du trøtt mamma, kvil du" .
Man føler seg så liten da..for det er det eg som ska sei.
Men når verda e mørk..du føler deg nummen og hjelpeslaus...da teller sånne små ting..sånne ekte ting..ingen er så ærlige som eit barn kan vere...
Når du egentlig skulle ønske du låg på sofaen og berre sov..gruer deg til å møte kjente..gleden i ungene sine auger over å sjå deg når du henter dei på skule og barnehage..får resten av verden til å forsvinne for en liten stund.
Du orker ikkje , lydene er så høge, haudet verker, du er trøtt...kvalm...svimmel...lei..og ungene godtar deg som du e...dei viser at det er greitt...når eg ikkje føler det er greitt sjøl..
Ungene mine..hjerta mine...så levende..solskinn..
Hmm..høyres jo ut som eg berre har ligget der...men det har eg ikkje..vi nyter alle gode dager..prøver å finne på noke gøyalt når energien er der. Det har vert tungt denne gangen..kroppen ville liksom ikkje vere med på denne graviditeten..men vi henge med..og ting blir jo bedre...mykje takket vere dei herlige ungene, og mannen, sjølv om det er vanskelig for han og det her...hormonhelvete og opp og nedturer...tankeleser kan eg da ikkje kreve at han e...men han står på,flinke mannen..
Jepp..ikkje mykje å skjule her..lokal forspisning holder ikkje i lengden..eg har visst alltid vert sånn som magen berre popper ut på...også kjem det 30kg til...
Igjen er det berre en der..lurer på kem dette blir da:)
For eit mas da...jaaa...eg skal innsjå at eg e gravid og godta det:) imorga...
Midt mellom rafting og Glitterheim exploring kom der to streker på en graviditetstest... Shit...
Men det er virkelig...eitt år med håp og ønsker..når det ikkje gikk..så tenkte vi at søren..vi har det da fantastisk som vi har det..heldige oss med to friske flotte unger..og vi har kvarandre..
Men..så ville ting det annleis..
Det er en gave:)
