Jentetid:)

Når mor ikkje har orket en drit på lenge og smilt nesten aldri..da er det gøy å gjere noke jentungen vil når man er på topp og glede seg over at ho e glad:) for da blir eg glad..
Guttungen har guttetid på fotball me pappaen...stas å få vise pappa ka han kan...
Når verda blir litt mørk,så føle eg meg heldig som har to sånne solskinn...to solskinn som kan stryke deg over kinnet og spørre "e du trøtt mamma, kvil du" .
Man føler seg så liten da..for det er det eg som ska sei.
Men når verda e mørk..du føler deg nummen og hjelpeslaus...da teller sånne små ting..sånne ekte ting..ingen er så ærlige som eit barn kan vere...
Når du egentlig skulle ønske du låg på sofaen og berre sov..gruer deg til å møte kjente..gleden i ungene sine auger over å sjå deg når du henter dei på skule og barnehage..får resten av verden til å forsvinne for en liten stund.
Du orker ikkje , lydene er så høge, haudet verker, du er trøtt...kvalm...svimmel...lei..og ungene godtar deg som du e...dei viser at det er greitt...når eg ikkje føler det er greitt sjøl..
Ungene mine..hjerta mine...så levende..solskinn..
Hmm..høyres jo ut som eg berre har ligget der...men det har eg ikkje..vi nyter alle gode dager..prøver å finne på noke gøyalt når energien er der. Det har vert tungt denne gangen..kroppen ville liksom ikkje vere med på denne graviditeten..men vi henge med..og ting blir jo bedre...mykje takket vere dei herlige ungene, og mannen, sjølv om det er vanskelig for han og det her...hormonhelvete og opp og nedturer...tankeleser kan eg da ikkje kreve at han e...men han står på,flinke mannen..