Storebroren..av og til e du større enn meg og..Det har vert slitsomt i det siste , du har og vert trøtt og litt skulelei..og dagene er skikkelig kvardager..du liker å diskutere, akkurat som mor di..men av og til så går vi for langt vi to..du tøyer min tålmodighet..du veit det..men seier du veit ikkje koffor du gjer det..og eg pusher deg tilbake..eg veit koffor eg gjer det..eg vil og håper at kvar gang vi tar kampen skal det vere den siste...at det aldri vil skje igjen..men eg lærer jo ikkje..det vil skje 1000 ganger.og kampene vil endre seg..
Du ser på meg og seier"eg forstår mamma, eg føler meg litt dom no..vakje sånn eg ville det.."
Alt som koker innvendig fordamper i eit skyll av kaldevatn...
Du er stor og møter meg..eg er stolt av deg...du er aldri dom min venn..aldri..du er kjempe klok e du...
Vi har evnen til å snakke ut om vi har kranglet..håper vi tar det med videre..eg og du..
Kvar dag forteller du meg at eg e verdens beste mamma...her en dag tilføyde du med sånn bob bob bob handbevegelse "men av og te så e du litt sånn..."
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar