Av og til møter du realiteter...som om du går rett fram og ser ikkje veggen som plutselig er der...du blir tom for ord...verden går litt saktere og du undrer..spørsmål dukker opp..uten svar...ditt liv mot mitt liv..eg skulle ønske eg var supermann..plukke deg opp og fikse alt...alt det eit menneske må tåle...ofte går dagene forbi kun pga det eine lyspunktet i livet...og den gjer det litt bedre..du holder fast i den lille lysstrålen for å takle mørket..minner dabber av etterkvart...ting blir som regel bedre..eller?
Mitt største problem er at eg søv dårlig..ka er ditt? Tenker på det..eg kan gjere noke med mitt...
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar