Handballgutt?

Vi prøver og ser..han viser vertfall kjempe glede for dette, og dette kan jo mamma og..
Alltid eit spørsmålstegn ved alle desse aktivitetsalternativene...ka skal man velge..eg har trua på allsidighet..og at ein må få prøve litt..
Ser fotballen begynner å skille dei gode fra dei dårlige..eller ungene gjer det, seb er midt i mellom og akkurat sånn føler han det og..for han er råflink i buret, men motivasjonen forsvinn når det kun blir kommentert når han slepp inn ballen..er ikkje nok at mamma syns han er flink alltid..han syns det er kjedelig..men samtidig finn han så mykje glede i så masse med fotballen...dei veit ikkje at han har lært alt han kan om fotball den dagen han begynte med fotball..mor og far har her ikkje pushet igjennom fotball, eller hatt det som naturlig fritidsaktivitet..har heller ikkje sett kamper ofte og heiet på eit fotballlag...om eit barn kunne skjønt en kompis sin framgang, i stedenfor å kun sjå det han ikkje får til...synd da at unger skal kunne regjere sånn...kanskje føler eg det sårere enn han..for han tar det fint..han trenger det ikkje viss det skal vere sånn seie han..men han vekje gi opp heller...og han har jo mange venner der og som lar han få vere seg sjøl og åpner opp for fellesskap...men interessant kor man blir putta i grupper allerede no...

Seb er derimot råågod i klatring, men viser inkludering og hjelpsomhet overfor andre der..det gjer meg stolt..
Ser han føler glede og lidenskap for handball allerede..blir spennende å sjå kor dette fører hen..han får prøve..og får sjølv finne ut ka han trives med..slalom og ski og karate er enda fleire ting han er god på..eg er ikkje redd for allsidigheten hos denne karen:)