Jepp..og eg lyg ikkje når eg sei det e en snikende hendelse:)
Det er noke i måten han ter seg på,snakker, finner løsninger, ber om ting, gir ting...leiker..springer..klatrer..spiser...
Litt av alt...mest av alt samtalene om livet,verda og alt anna han lurer på.
Han vil vete alt, vil kunne og gjere alt...
Eg føler eg står litt utenfor og berre ser..og oppfatter endringene litt treigt..ligger 5sek etter på ein måte..
Men så kjem dei små øyeblikkene der han kryp tett innte meg og klemmer meg "mamma..du e den beste mammaen som finst..."
I det siste legg han te me eit glimt..
"Også e du jo den einaste mammaen eg har.."
Min lille store kloke, morsomme,omtenksomme, opne, gode, nydelige,sterke, ivrige,livsglade gutt.
Du gir meg så mykje gratis i gave, berre ved å vere den du er, i godt og vondt..Håper du aldri slutter å vere min lille gutt,sjølv når du veks høgare enn meg..
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar